We staan hier op een nogal macabere plaats,
op ongeveer 10 meter van het oude anatomisch theater
waar vroeger regelmatig lijken werden gedissecteerd.
Dit gebeurde al op deze locatie in de 18e eeuw.
Wanneer we het over anatomie hebben, denken we meteen aan Vesalius
aangezien hij één van de belangrijkste anatomen uit onze geschiedenis is.
Hij studeerde in Leuven
en publiceerde zijn werk 'De Humani Corporis Fabrica' in de 16e eeuw.
Dit meesterwerk bezorgde de populariteit van de anatomie een flinke boost.
Toch zou het nog tot de 18e eeuw duren vooraleer er een anatomisch theater werd opgericht.
Voordien werden de dissecties uitgevoerd in kleine, speciaal daarvoor bestemde ruimtes,
zoals in de zolderkamers van de universiteitshal.
In het theater zaten de studenten op tribunes, zoals in een amfitheater,
van waaruit ze de spectaculaire dissecties konden observeren en ervan leren.
De hoge ramen zorgden voor een optimale lichtinval.
De ruimte zou dan ook later als atelier gebruikt worden door de kunstenaar Constantin Meunier.
Conclusie: over de doden niets dan goeds. Op naar de volgende stop!